پایگاه خبری تحلیلی اخبار شرق ایران

پایگاه خبری تحلیلی اخبارشرق ایران دکتر مهشید چوبداری دکترای تخصصی روانشناسی و مدرس دانشگاه

«بذار بگذره، درست می‌شه…» «زمان همه‌چیز رو حل می‌کنه…» این جملات رو هزار بار شنیدیم. اما بیا صادق باشیم: آیا دندونی که درد می‌کنه با گذشت زمان خوب میشه؟ آیا ماشینی که خراب شده، اگه سالها در پارکینگ بمونه، تعمیر میشه؟ پس چرا فکر می‌کنیم «روحِ زخمی» با گذشتِ زمان بهتر میشه؟…سی. اس. لوئیس حرف دقیقی می‌زنه: «زمان هیچ کاری نمی‌کند. زمان فقط می‌گذرد.»زمان مثل یک اتاق خالیه. این اتاق به‌تنهایی نمی‌تونه تو رو درمان کنه. اینکه تو درون این اتاق چه کاری انجام میدی، تعیین می‌کنه که التیام پیدا می‌کنی یا نه. اگه دستت شکسته باشه و فقط روی مبل بشینی و به ساعت نگاه کنی، نه‌تنها خوب نمی‌شی، که استخونت هم کج جوش می‌خوره! فلاسفه‌ی رواقی اعتقاد داشتن که احساساتِ پردازش‌نشده، مثلِ بدهی هستن. هر روزی که می‌گذره و تو با غم، خشم یا ترست روبرو نمی‌شی، بهره‌ی این وام بیشتر میشه. زخمی که تمیز و پانسمان نشه، با گذشت زمان عفونت می‌کنه و عفونت جاهای دیگه رو هم درگیر می‌کنه… چیزی که واقعاً حالمون رو خوب می‌کنه، عبور عقربه‌ها نیست؛ بلکه «تغییر زاویه‌ی دید» و «اقدام» ماست.آدمی که سوگ رو پشت سر می‌ذاره، به‌خاطر سردیِ خاک نیست؛ به خاطر اینه که یاد گرفته چطور معنای جدیدی برای زندگی بسازه. تفاوت دو نگاه: استراتژی منفعل (اشتباه): باید صبر کنم تا خودبه‌خود حسش بپره. استراتژی فعال (درست): ۱. درد رو بپذیرم (انکار ممنوع). ۲. دلیلش رو بفهمم (ریشه‌یابی). ۳. یه قدم کوچک برای تغییرش بردارم (اقدام).زمان فقط بستری‌ست که تو توش این کارها رو انجام میدی، نه فاعلِ انجام کار.