پایگاه خبری تحلیلی اخبار شرق ایران

پایگاه خبری تحلیلی اخبارشرق ایران دکتر مهشید چوبداری دکترای تخصصی روانشناسی و مدرس دانشگاه

عشق پایدار یعنی رابطه‌ای که در آن امنیت هیجانی مداوم وجود دارد، نه محبت‌های مقطعی و موجی.یعنی:محبت فقط زمانِ ترس از دست دادن یا بعد از دعوا ظاهر نمی‌شود؛ همیشه هست و قابل پیش‌بینی است.احترام با اولین اختلاف قطع نمی‌شود.رفتار طرف مقابل ثبات دارد؛ امروز گرم و فردا سرد نیست.بین حرف‌ها و عمل‌ها تناقضی وجود ندارد.بدون اضطراب و انتظارِ دائمی، احساس امنیت می‌کنی.در عشق پایدار، مغز مجبور نیست درد را توجیه یا فراموش کند؛چون اصلاً وارد چرخه‌ی فرساینده‌ی«آسیب → عذرخواهی → امید → دوباره آسیب»نمی‌شوی.آن حالتی که خیلی‌ها اسمش را عشق می‌گذارند، معمولاً زمانی شکل می‌گیرد که محبت ناپایدار و شرطی است؛نه عشق واقعی، بلکه الگویی از وابستگی هیجانی که بر پایه‌ی کمبود امنیت ساخته شده است.