آینده موهوم دموکراسی در ایران
علي ياري✍
اکنون که با حاد شدن فشارهای خارجی
و نارضایتی عمیق شونده داخلی مشروعیت نظام در هاله ای از ابهام فرو رفته، این سوال پیش رو است که اگر نظام فعلی برود، نظام بدیل چگونه خواهد بود و آیا اصلا این نظام باید برود؟ با توجه به تنوع و ناهمگونی قومی، به نظر می رسد در صورت تغییر نظام و با تضعیف حکومت مرکزی و دخالت عوامل خارجی به ویژه عربستان سعودی و آمریکا، بخش نفت خیز ایران (خوزستان) اعلام استقلال کند و ایران به شدت دستخوش تنشهای قومی و مذهبی گردد و هیچ تضمینی در رونق دموکراسی نخواهد بود. از طرفی استیصال دولت در کنترل فساد محرز است طوری که ترس از آینده موهوم به مثابه تجویز وضع موجود نیست و عبور از وضع و شرایط کنونی اجتناب ناپذیر است. به نظر می رسد تنها نسخه ناجی، یک غربالگری اساسی و پوست اندازی و نوزایی سیاسی، اجتماعی و اقتصادی و اعتراف به اشتباه بودن راه پیموده شده و همراهی با جامعه جهانی و سازش با آمریکا و دیگر قدرتها و اجتناب ایران از دخالت ایران در سایر کشورها باشد
