خانمانسوز بود آتش آهی ، گاهی
به گزارش پايگاه خبري تحليلي اخبار شرق ايران در خصوص وقايع جاري كشور روح اله محمدي در ياداشتي نوشت:
شاید بشود چندماه اخیر را بحرانی ترین روزهای معیشتی و روانی تاریخ ایران لقب داد . این عبارت به این معنا نیست که تاریخ هزار پینه ی این سرزمین روزهای صعب تر و تلخ تر نداشته است ، نه
اما دسترسی مردم به اطلاعات و اتفاقات جاری جهان و انفجار اخبار لحظه به لحظه ، شرایط عجیب روانی و پریشانی خاصی را برای عموم مردم اهم از کارمند و کارگر و کارفرما و تولید کننده و مصرف کننده و دارا و ندار ایجاد کرده است و وعده و وعیدهای کلیشه ای مسوولین انرژی چندین ساله خود را برای میخ زدن به پایه های لرزان اداره ی امور از دست داده است.
⏩. وقتی در کشاکش جنگ اقتصادی ترکیه با آمریکا ، ارزش لیر ترکیه کم شد مردم ترکیه آیفون هایشان را به نشانه ی اعتراض به سیاست های آمریکا شکستند و طلاهایشان را برای کمک به اقتصاد ترکیه به بانک ها سپردند و الان که دارم این یادداشت را تحریر میکنم صبحم را با خبر هجوم مردم ایران برای خریدن دلار هفده هزار تومنی شروع کردم و الان که نیمه های شب است دلار از مرز نوزده هزار تومن رد شده است.
مردم سپرده هایشان را از بانکها خارج میکنند و هرچیزی گیرشان می آید می خرند و عین قحطی زده ها در خانه و آشپزخانه و انباری و زیرزمین مخفی میکنند و آنها که حسابهای چرب تری دارند دو تن دو تن سکه میخرند و میلیارد میلیارد طلا و دلار و عده ای هم که دستی در گردن آقازاده ای دارند ارز دولتی میگیرند و کالاهای وارداتی را به قیمت روز با سود سرشار به بازار هیجان زده ی پرآشوب تزریق میکنند و برخی هم که انبارهایشان را تا خرخره از یخچال و زعفران و پوشک و لاستیک و فرش و روغن پر کرده اند و مردم بی نوای درمانده هم فقط وحشت زده اطرافشان را نگاه میکنند و مبهوت و متحیرند
دل سنگ میگیرد و قلب آهن میشکند.
🔻. هرکس از تاریخچه ی ایران چیزی نخوانده باشد ممکن است قضاوت سطحی و نابجایی از این مردم داشته باشد . نمیداند که اینان وارثان آرش هستند که جان در زه کمان نهاد تا ایران فراخ تر باشد و در همین نزدیکی ، سیزده ساله هایش زیر تانک رفتند و نوجوانانش برای رفتن روی مین از هم سبقت میگرفتند. نمیداند که این مردم برای این پرچم – رنج دوران دیده اند و خون دلها خورده اند – و الان گرفتار تأمین حداقل های معاش هستند و زیستن.
این گناه مردم نیست. این مردم چهل سال است مردمی کرده اند و همه جوره هر سال و هر ماه و هر روز در -شرایط حساس کنونی- که ٬ پایان هم ندارد٬ کنار کیان و آرمان و شرافت کشورشان ایستاده اند.
♦. در جریان زلزله کرمانشاه ، مردم به دولت اعتماد نکردند و کمک هایشان را یا خودشان مستقیم به مناطق زلزله زده می بردند یا به حساب بازیگران و هنرمندان و ورزشکاران می ریختند . این حجم از بی اعتمادی نه گناه مردم ایران است نه ترامپ نه نتانیاهو و نه محمد بن سلمان .
🔥. خبر فرار کردن متهم ردیف اول اختلاس موسسه مالی ثامن و پوزخند متهمین دلار و ارز به دوربین ها و انتشار ویدیوی منزل خاوری در کانادا و گم شدن دکل نفتی و اختلاس صندوق فرهنگیان و حراج کردن خزر و اجاره دادن خلیج فارس و – خودت بمال – وزیر بهداشت ، در کنار بی آبی و خشکسالی وسایه ی شوم جنگ و نا امنی و فقر و اجاره های سر به فلک کشیده ی مسکن و قیمت لباس فرم و لوازم التحریر دانش آموزان و… آنقدر زندگی را بغرنج کرده که نه لبخندی بر لبی می نشیند نه حتی دل و دماغی برای صله ارحام و شب نشینی های مرسوم .
🔺. اخبار مچ گیری – این از آن – و یقه گیری – آن از این – و دزدی های برادر آقای x و برادر زاده ی آقای y و داماد جناب فلان و فرزند حضرت بهمان ، پرونده ی فساد مالی دختر وزیر و ویدیوی پسر سفیر، عین پتک و آب یخ و شوکر و گلوله به جان مردم افتاده . دیگر چشم انتظار کدام معجزه میتوانیم باشیم ؟!
🔶. هرکس هم که دست به قلم میشود و میخواهد چندسطر بی کفایتی و بی عدالتی افسارگسیخته را فریاد بزند فورأ متهم میشود به سیاه نمایی و تشویش اذهان عمومی.
♦ اخبار نیمروزی امروز شبکه یک صدا و سیمای ایران با طمطراق و منت اعلام کرد که میخواهد به تعدادی ( نه همه شان ) از بازنشستگان وام پنج میلیون تومنی بدهد. این در حالی ست که قیمت سکه تا پایان امروز چهارم مهر ۹۷ به مبلغ ۵.۳۰۰ هزار تومن بوده است.
یعنی مبلغ وام از یک سکه هم کمتر است . آنهم به کارمندی که سی سال آزگار در سرما و گرما ساعت هفت صبح خودش را به اداره اش رسانده و شبش را دزدکی مسافرکشی کرده و با سیلی صورتش را سرخ کرده حالا باید در صف بایستد که یک سکه وام بگیرد.
🔺.حق ما و قرارمان این نبود
این مردم هنوز پیاده به شلمچه میروند و خاکش را به تبرک می آورند
هنوز نام ایران ضربان قلبشان را تند میکند
هنوز این گربه را دوست دارند
تا دیر نشده به داد دستها و سینه ها و سفره هایشان برسید
وگرنه
خانمانسوز شود آتش آهی گاهی
ناله ای میشکند پشت سپاهی گاهي
✍ روح اله محمدی




